BAKHT SINGH

 Blessed is the man who walketh

Not in the counsel of the ungodly,

Nor standeth in the way of sinners,

Nor sitteth in the seat of the scornful.

But his delight is in the law of the Lord;

And in His law doth he meditate day and night.

And he shall be like a tree planted by the rivers of water,

That bringeth forth its fruit in its season;

Its leaf also shall not whither; and whatsoever he doeth shall prosper.

Psalms 1:1-3

BROTHER BAKHT SINGH — A SAINT OF GOD

AN OVERVIEW OF HIS LIFE AND MINISTRY

By Dr. T.E. Koshy

"If any man serve Me, him will my Father honor." John 12:26

". . . he being dead, yet speaketh." Hebrews 11:4b

A Procession of Saints

On Friday, September 22, 2000, the city of Hyderabad came to a stand still--the Hebron, Hermon compounds, all adjacent roads and the main road (Chikkadapalli) between Golconda Cross Roads and Narayanaguda Cemetery, were like a sea of saints, numbering according to some estimates, a quarter of a million (two and one half lakhs). Shops and offices were closed. Traffic was diverted. Police and law enforcement officers struggled in vain to control the wave of multitudes that participated in the funeral procession. It took about three hours for the procession to cover the distance of three kilometers from Hebron to the cemetery. The funeral procession turned out to be the largest gospel procession Hyderabad had ever witnessed, where the weeping saints inched forward holding Bibles and Scripture banners, singing and praising God. What a witness for Christ and Him crucified. It was not a typical funeral procession but it was a victory parade for Christ triumphant, in honor of His humble servant who served Him so faithfully for about 70 years.

It seemed as though the Lord had accomplished so much even through the death of His beloved servant. The Lord was greatly glorified and magnified as an unprecedented throng of saints shook the city for Christ by proclaiming the gospel as they went. It was so awesome and glorious. People desiring to take a last glimpse of the casket containing the body of Bro. Bakht Singh climbed on trees, balconies and roofs of offices and houses along the three-kilometer stretch of Chikkadapalli Road. Hyderabad has never seen anything like it and probably never will. Even in church history a funeral procession of this magnitude has seldom occurred. The unusual occurrences in nature before and after his homecall reminded us that he was a man sent from God for the edification of His body and for His eternal glory. For example, just a few hours before he slept in Christ on Sunday, September 17th at 6:05 AM, there was an earthquake in and around Hyderabad coupled with continuous and unusual thundering and lightening. Lights were out and darkness blanketed the area for a while. Then on Friday, September 22nd, just before his funeral as the casket was being carried out from Hebron at about 11:30 AM while the sun was shining brightly, a rainbow circled the sun for a short time. As the rainbow disappeared, a shining ring, which looked like a "crown," appeared around the sun. Then suddenly scores and scores of pigeons flew over Hebron as the funeral procession proceeded to the cemetery.

People came from all over India and from around the world to pay their last homage and tribute to their spiritual father and saint of God, Bro. Bakht Singh. Weeping saints from across denominational barriers, languages, tribes and colors gathered together, praising God for every remembrance of this man of God who was indeed God's gift to the church of the Lord Jesus Christ worldwide. News of his homecall spread like wildfire and over 600,000 came to pay their last tribute to him from Sunday, September 17th through Friday September 22nd. His passing away brought an end to an era. Future church historians may refer to this period as Bro. Bakht Singh's era.

He Lived for Christ

What is the reason for such an outpouring of love, tears and honor for this simple man of God who began his ministry as an unknown itinerant preacher about 70 years ago in Colonial India? There are many reasons, but let me cite at least seven for this unprecedented honor showered upon him by God:

1) He was a grain of wheat that was willing to fall into the ground and die.

2) He followed the footsteps of his Master.

3) He loved the Lord more than his own life.

4) He did not count his life dear unto himself.

5) He finished the race with joy.

6) He fulfilled the ministry, which he received from the Lord.

7) He demonstrated the grace of God by his life and example.

His life and ministry exemplified the life and ministry of the Lord Jesus Christ as well as the Apostle Paul. John 12:24-26 says, "Verily, verily, I say unto you, Except a corn of wheat fall into the ground and die, it abideth alone: but if it die, it bringeth forth much fruit. He that loveth his life shall lose it; and he that hateth his life in this world shall keep it unto life eternal. If any man serve me, let him follow me; and where I am, there shall also my servant be: if any man serve me, him will my Father honor." Acts 20:24 says, "But none of these things move me, neither count I my life dear unto myself, so that I might finish my course with joy, and the ministry, which I have received of the Lord Jesus, to testify the gospel of the grace of God."

Brother Bakht Singh was the spiritual father of tens of thousands in Asia as well as a spiritual role model and inspiration to believers across the world. He was India's foremost evangelist, revivalist and indigenous church planter who founded churches based on New Testament principles. In many respects all the five gifts mentioned in Ephesians 4:11 were evident in him. "And he gave some, apostles; and some, prophets; and some, evangelists; and some, pastors and teachers." No other saint of God was used more mightily than this man of God to turn many to righteousness in India. No other man of God had been used of God to spiritually impact his generation more than Brother Bakht Singh. Being a man he too had his flaws and frailties, but his spiritual strengths far outweighed his human weaknesses. Like the Apostle Paul he could say, "I have fought a good fight, I have finished my course, I have kept the faith." II Timothy 4:7

God's Call

Bro. Bakht Singh was born to Hindu parents in Punjab (which is now part of Pakistan). He was raised as a Sikh . After graduating from Punjab University he went to England as a student of Agricultural Engineering. Bakht Singh miraculously accepted Christ in 1929 while in the West. In 1933 following his studies he returned to Colonial India with a clear call from God to be a witness for Christ among his own people in India. The Lord received him for his ministry on three conditions:

1. Do not join any organizations—serve all equally.

2. Do not make your own plan. Let Me guide you and lead you every step of the way.

3. Do not make your needs known to any human being. Ask Me only and I shall provide for your needs.

Brother Bakht Singh agreed. He resolved to trust God to guide him through prayer alone in carrying out that purpose. In seeking to obey God's call in various parts of undivided India, he underwent many trials and testings, but God sustained him through them all. After serving as an itinerant evangelist for a few years in Karachi and other parts of Punjab, God brought about a mighty revival through him in Martinpur (now part of Pakistan) and other places in Punjab. In 1937 he was a speaker at the Sialkot Convention, which was primarily organized by the Presbyterian Church and other major denominations. He spoke from Luke 24:5 "Why seek ye the living among the dead?" His preaching electrified the participants and organizers alike, both clergy and laity. In the words of Dr. J. Edwin Orr, British Church Historian, "Brother Bakht Singh is an Indian equivalent of the greater Western evangelists, as skillful as Finney and as direct as Moody. He is a first-class Bible teacher of the order of Campbell Morgan or Graham Scroggie."

Soon Bakht Singh became a household name among Protestant Christians throughout India. News of his extraordinary life and ministry flashed across the world through missionary magazines and newsletters. He was one of the most sought after young evangelists in India at that time. In one month alone he received more than 400 invitations from all over India. In 1938 he went to Madras and then on to Kerala and other parts of South India. Tens of thousands turned to Christ. According to Dave Hunt, author and writer, "The arrival of Bakht Singh turned the churches of Madras upside down. . . . Crowds gathered in the open air, as many as 12,000 on one occasion to hear this man of God. Many seriously ill were healed when Bakht Singh prayed for them, even deaf and dumb began to hear and speak."

Bro. Bakht Singh Establishes Jehovah Shammah in Madras

Whenever the church--the Body of the Lord Jesus Christ--goes through spiritual decline, the Lord who is the Head of the church raises up His chosen vessels to bring back spiritual vitality. Bro. Bakht Singh was such a vessel chosen by God to bring back the glory of God in the Body of Christ throughout the world. Even though many turned to Christ through his preaching, they were not being discipled or built up spiritually by the lukewarm denominational churches. He fasted and prayed and sought the Lord's mind to do His will at any cost to remedy the problem. The Lord then led him and some of his co-workers to spend all night in prayer seeking His will for the future ministry.

After a time of fasting and prayer the Lord led him and his coworkers to establish a local church to fulfill the four-fold purposes of the church on the basis of Acts 2:42. These principles can be applied in any country in any culture without compromising the revealed Word of God. The four-fold purposes of the church are:

1) To show forth Christ's fullness (Ephesians 1:22-23)

2) To show forth Christ's unity – the unity of all believers (Ephesians 2:14-19)

3) To show forth His wisdom (Ephesians 3:9-11)

4) To show forth His glory ( Ephesians 3:21) and (Acts 2:42)—"And they continued stedfastly in the apostles' doctrine and fellowship, and in breaking of bread, and in prayers."

The first church was established in Madras, Tamilnadu, called Jehovah Shammah on July 12, 1941 and the Lord began to multiply these churches across Andra Pradesh and other parts of India, Pakistan, Sri Lanka, Australia and other parts of the world, now numbering into the thousands. Indeed Brother Bakht Singh can be called the father of the indigenous churches of India and abroad.

The Center of His Ministry Moves from Madras to Hyderabad

Brother Bakht Singh and some of his coworkers moved to Elim, Hyderabad on September 25, 1950. In the mid 1950's the Lord provided new facilities to house the local and extra local church ministry. He called the new place Hebron. The work of the Lord grew and multiplied. From the 1950's to the 1970's the local churches established by Brother Bakht Singh and his coworkers were the fastest growing local churches in India. These churches grew both qualitatively and quantitatively trying to show forth the four-fold purposes of the church.

Ministry Overseas

In the year 1946 Brother Bakht Singh left India for ministry in Europe, UK, USA and Canada. The Lord used him mightily in every place, particularly at the Inter Varsity students' missions conference (now known as Urbana Convention) in Toronto, Canada, where he was one of the plenary speakers. Among those who attended the conference was Jim Elliott who was martyred in Ecuador in the 1950's along with four of his fellow American missionaries. In the 1950's Brother Bakht Singh ministered in Australia, various parts of Asia, Africa and the United States of America. Wherever he went the Lord used him to spread His fragrance. He was indeed a breath of fresh air in the midst of lukewarm churches and Christians who had a form of godliness yet denying the power thereof.

In Australia through his ministry the Lord constrained some believers to gather together on the basis of Acts 2:42. There are now several Assemblies, particularly in the Sydney area still gathering together as a result of Brother Bakht Singh's ministry there in the 1950's and 60's.

In 1969-70 Dr. Bob Finley of International Students Inc. invited Brother Bakht Singh to speak at the Indigenous Missions Institute, which was held in Washington, DC. The main purpose of the Institute was to give the returning Christian international students and scholars the vision of the New Testament church based on the New Testament principles already practiced by Brother Bakht Singh. During those years he also traveled extensively in various parts of the United States and Canada ministering in churches of different denominations. In 1969 and 1970 during his visit to the United States, he also spent time with us in Syracuse, New York, and encouraged us to start a local church based on Acts 2:42. In 1970 the Lord constrained us to start International Assembly which still continues today. In 1974, following his visit to Lausanne Congress on World Evangelism in Lausanne, Switzerland, Brother Bakht Singh visited various parts of Europe, the United Kingdom, and the United States. During that visit he advised me to hold a Holy Convocation in Syracuse, New York. The Lord led us to have the first Holy Convocation on October 18-22, 1974. The Lord blessed it so richly for the blessing of all who attended. The Lord enabled us to continue the Convocation until 1983. Brother Bakht Singh and his senior fellow workers came year after year for these Holy Convocations. We discontinued the Holy Convocation for some years and started again from 1993 onwards.

On his way back from the United States Brother Bakht Singh used to visit the UK and Europe, particularly France and the Middle East. Brother Bakht Singh shared with Brother E. Verborne and his fellow workers in France the importance of having a Holy Convocation to build up the Body of Christ. After much prayer Brother Verborne and his fellow saints were constrained by the Lord to start a Holy Convocation in Sarcelles, France in 1977. The Lord used these Holy Convocations to edify the scattered believers from various parts of Europe, the Middle East and other places.

Secret of His Spiritual Life

The Lord used Brother Bakht Singh as His chosen vessel to enrich and enhance the spiritual life of many around the world. He ministered Christ and the vision of the Church. Many asked him the secret of his spiritual life, as he was very unique in many areas of his life. Let me share at least a few.

1) His total dependence upon the living God.

2) He accepted the Bible as the Word of God and encouraged every believer to have his or her own Bible and to live in total obedience to the revealed Word of God. His insight into the Word of God and his photographic memory of the Scriptures are legendary. According to Robert Finley, President of Christian Aid Mission, "I have never seen a man who has a greater knowledge and understanding of the Bible than Bakht Singh. All our Western preachers and teachers seem to be children before this great man of God, Bakht Singh of India." During Brother Bakht Singh's visit to England in 1965 Dr. Martin Lloyd-Jones, the famed expositor and Bible teacher and Rev. Keith Samuel, one of the speakers at Keswick Convention met with Brother Bakht Singh. I was present at the meeting. They spent several hours with Brother Bakht Singh asking him questions from the Word of God. Brother Bakht Singh's answers challenged and surprised these men. Then Martin Lloyd-Jones asked Brother Bakht Singh how he got such insight into and knowledge of the Word of God. To that Brother Bakht Singh answered simply by reading and meditating on the Word of God upon His knees. Most of his life, until he became sick, he read the Bible upon his knees and meditated upon it for hours. The Holy Spirit of God revealed wondrous things out of His Word to him.

3) He sought and did God's will at any cost.

4) He had a passion for God and compassion for souls.

5) He discovered and practiced Biblical worship and encouraged all the saints both male and female to worship the Lord in spirit and in truth.

6) He encouraged fellowship among saints by introducing the love feast.

7) One of his greatest contributions was the annual Holy Convocations. The first Holy Convocation was held in Jehovah Shammah in Madras in December 1941, which lasted for 19 days. These Holy Convocations have been one of the hallmarks of Brother Bakht Singh's work and ministry. Norman Grubb, who was the International Director of World Evangelization Crusade, had this to say about his visit to the Holy Convocation in Hyderabad: "To us Westerners, the most striking part of the whole work with Brother Bakht Singh are the Holy Convocations held annually at Hyderabad. . . . Brother Bakht Singh puts on these Holy Convocations yearly where several thousand people are massed together in close quarters and all fed by the Lord for a week with no appeals to men. . . . Here is an Indian proving God."

8) Indigenization of New Testament principles in the local churches. After visiting Hyderabad in the 1950's, Norman Grubb noted in his book Once Caught, No Escape, "But in all my ministry experience I think these churches on their New Testament foundations are the nearest I have seen to a replica of the early church and a pattern for the birth and growth of the young churches in all the countries which we used to talk about as the mission fields."

9) The life of faith. Brother Bakht Singh was a man of faith. He trusted the Lord for all his needs throughout his life. The Lord honored his faith and not only provided for his needs and for the ministry but also used him mightily to challenge the people of God about the importance of trusting God for their needs.

10) The gospel processions testifying of Christ. During his gospel campaigns in every place he went, he held gospel processions going around the city/town turning them upside down for Christ. But the largest of all the gospel processions was the one that followed his casket to the cemetery where hundreds of thousands marched before and after the casket singing and praising God. Even though he died, his work and ministry follow him.

11) Life of prayer. Brother Bakht Singh was a man of prayer. He spent hours upon his knees in communion with the Lord seeking the Lord's mind regarding His will concerning the work and ministry. Therefore, the Lord also honored him and blessed him beyond any human understanding. This is one of the reasons why the Lord has used him so mightily for the edification of His Body and for the extension of His glorious kingdom both in India and abroad.

Even though he is dead yet he still speaks. We are richer for having known him and having been taught by him. The work that the Lord began through His servant and his early coworkers, such as Brother Fred Flack, Brother Raymond Golsworthy , Brother John Carter, Brother Dorairaj, Brother Rajamani and several others, may not only continue, but be multiplied till the day of our Lord Jesus Christ. Let us rededicate ourselves to carry out his teachings and his vision so that local churches based on the New Testament pattern may be raised up all over the world for the edification of His Body and for His eternal glory.

ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਚੱਲਦਾ ਹੈ

ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ,

ਨਾ ਹੀ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,

ਨਾ ਹੀ ਨਿੰਦਕਾਂ ਦੀ ਗੱਦੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।

ਪਰ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ;

ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸਦੀ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ,

ਜੋ ਆਪਣੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ;

ਇਸਦਾ ਪੱਤਾ ਵੀ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ।

ਜ਼ਬੂਰ 1:1-3

ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ - ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਤ

ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦਾ ਸੰਖੇਪ

ਡਾ. ਟੀ.ਈ. ਕੋਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ

"ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਉਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇਗਾ।" ਯੂਹੰਨਾ 12:26

". . . ਉਹ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।" ਇਬਰਾਨੀਆਂ 11:4ਅ

ਸੰਤਾਂ ਦਾ ਜਲੂਸ

ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ, 22 ਸਤੰਬਰ, 2000 ਨੂੰ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਸ਼ਹਿਰ ਰੁਕ ਗਿਆ - ਹੇਬਰੋਨ, ਹਰਮੋਨ ਕੰਪਾਉਂਡ, ਸਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਅਤੇ ਗੋਲਕੌਂਡਾ ਕਰਾਸ ਰੋਡ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣਗੁਡਾ ਕਬਰਸਤਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੱਖ ਸੜਕ (ਚਿੱਕੜਪੱਲੀ) ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਕੁਝ ਅੰਦਾਜ਼ਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੌਣੇ ਦੋ ਲੱਖ (ਢਾਈ ਲੱਖ)। ਦੁਕਾਨਾਂ ਅਤੇ ਦਫ਼ਤਰ ਬੰਦ ਸਨ। ਆਵਾਜਾਈ ਨੂੰ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਜਲੂਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਵਿਅਰਥ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਲੂਸ ਨੂੰ ਹੇਬਰੋਨ ਤੋਂ ਕਬਰਸਤਾਨ ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਲੱਗੇ। ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਜਲੂਸ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੁਆਰਾ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਜਲੂਸ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਰੋਂਦੇ ਸੰਤ ਬਾਈਬਲਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਬੈਨਰ ਫੜ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਗਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ। ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਗਵਾਹ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਮ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਜਲੂਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਮਸੀਹ ਲਈ ਇੱਕ ਜਿੱਤ ਪਰੇਡ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਨਿਮਰ ਸੇਵਕ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿਸਨੇ ਲਗਭਗ 70 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਇੰਨੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। 

ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸੇਵਕ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਭੀੜ ਨੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਸੀਹ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ। ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤਾਬੂਤ ਦੀ ਆਖਰੀ ਝਲਕ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਚਿੱਕੜਪੱਲੀ ਰੋਡ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਬਾਲਕੋਨੀਆਂ ਅਤੇ ਦਫਤਰਾਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਚਰਚ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਘਰ ਬੁਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀਆਂ ਅਸਾਧਾਰਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਦੀਵੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਐਤਵਾਰ, 17 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ 6:05 ਵਜੇ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਸੌਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਨ ਗਰਜ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ। ਲਾਈਟਾਂ ਬੰਦ ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹਨੇਰੇ ਨੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ, 22 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਸਵੇਰੇ 11:30 ਵਜੇ ਹੇਬਰੋਨ ਤੋਂ ਤਾਬੂਤ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਸਤਰੰਗੀ ਪੀਂਘ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸਤਰੰਗੀ ਪੀਂਘ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ, ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਅੰਗੂਠੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ "ਤਾਜ" ਵਰਗੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਸੈਂਕੜੇ ਕਬੂਤਰ ਹੇਬਰੋਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਉੱਡ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਜਲੂਸ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।

ਲੋਕ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸੰਤ, ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਆਏ। ਸੰਪਰਦਾਇਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਕਬੀਲਿਆਂ ਅਤੇ ਰੰਗਾਂ ਤੋਂ ਰੋਂਦੇ ਸੰਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਆਦਮੀ ਦੀ ਹਰ ਯਾਦ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਚ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਘਰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਈ ਅਤੇ 600,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਐਤਵਾਰ, 17 ਸਤੰਬਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ 22 ਸਤੰਬਰ ਤੱਕ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਆਏ। ਉਸਦੇ ਦੇਹਾਂਤ ਨੇ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਚਰਚ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਭਰਾ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਯੁੱਗ।

Heureux l'homme qui marche

non selon le conseil des méchants,

et qui ne s'arrête pas sur le chemin des pécheurs,

et qui ne s'assied pas en compagnie des moqueurs.

Mais qui trouve son plaisir dans la loi de l'Éternel ;

et il la médite jour et nuit.

Il est comme un arbre planté près d'un cours d'eau,

qui donne son fruit en sa saison ;

et son feuillage ne se flétrit point ; tout ce qu'il fait lui réussit.

Psaume 1:1-3

Frère Bakht Singh — Un saint de Dieu

Aperçu de sa vie et de son ministère

Par le Dr T.E. Koshy

« Si quelqu'un me sert, mon Père l'honorera. » Jean 12:26

« … bien qu'il soit mort, il parle encore. » Hébreux 11:4b

Une procession de saints

Le vendredi 22 septembre 2000, la ville d'Hyderabad était paralysée. Les quartiers d'Hébron et d'Hermon, toutes les routes adjacentes et la route principale (Chikkadapalli) entre le carrefour de Golconda et le cimetière de Narayanaguda étaient comme une mer de saints, estimés à un quart de million (deux cent cinquante mille). Les magasins et les bureaux étaient fermés. La circulation était déviée. La police et les forces de l'ordre peinaient à contenir la foule immense participant à la procession funéraire. Il fallut environ trois heures au cortège pour parcourir les trois kilomètres séparant Hébron du cimetière. Cette procession funéraire s'avéra être la plus grande procession évangélique jamais vue à Hyderabad. Les saints, en larmes, avançaient lentement, portant des Bibles et des bannières bibliques, chantant et louant Dieu. Quel témoignage pour le Christ crucifié ! Ce n'était pas un cortège funèbre ordinaire, mais une procession triomphale célébrant le Christ, en l'honneur de son humble serviteur qui l'avait servi fidèlement pendant près de 70 ans.

Il semblait que le Seigneur ait accompli tant de choses, même par la mort de son serviteur bien-aimé. Le Seigneur fut grandement glorifié et magnifié lorsqu'une foule sans précédent de fidèles, proclamant l'Évangile, fit vibrer la ville pour le Christ. C'était impressionnant et glorieux. Désireux d'apercevoir une dernière fois le cercueil contenant le corps de frère Bakht Singh, ils grimpaient aux arbres, aux balcons et aux toits des immeubles et des maisons le long des trois kilomètres de la route de Chikkadapalli. Hyderabad n'avait jamais rien vu de tel et ne le verra probablement jamais. Même dans l'histoire de l'Église, un cortège funèbre d'une telle ampleur est rare. Les phénomènes naturels inhabituels survenus avant et après son décès nous rappelaient qu'il était un homme envoyé par Dieu pour l'édification de son corps et pour sa gloire éternelle. Par exemple, quelques heures seulement avant son décès, le dimanche 17 septembre à 6h05, un tremblement de terre a secoué Hyderabad et ses environs, accompagné de tonnerre et d'éclairs continus et inhabituels. L'obscurité a envahi la région pendant un moment. Puis, le vendredi 22 septembre, juste avant ses funérailles, alors que le cercueil était sorti d'Hébron vers 11h30 et que le soleil brillait de mille feux, un arc-en-ciel est apparu brièvement autour du soleil. À sa disparition, un anneau lumineux, semblable à une couronne, est apparu autour du soleil. Soudain, des centaines de pigeons ont survolé Hébron tandis que le cortège funèbre se dirigeait vers le cimetière.

Des personnes venues de toute l'Inde et du monde entier sont venues rendre un dernier hommage à leur père spirituel et saint homme, frère Bakht Singh. Des fidèles en larmes, de toutes confessions, langues, ethnies et origines, se sont rassemblés, louant Dieu pour chaque souvenir de cet homme de Dieu, véritable don de Dieu à l'Église du Seigneur Jésus-Christ dans le monde entier. La nouvelle de son décès s'est répandue comme une traînée de poudre et plus de 600 000 personnes sont venues lui rendre un dernier hommage du dimanche 17 au vendredi 22 septembre. Sa disparition a marqué la fin d'une époque. Les historiens de l'Église de demain désigneront peut-être cette période comme l'ère de Frère Bakht Singh.

遵行耶和华律法的人有福了！

他不从恶人的计谋，

不站罪人的道路，

不坐亵慢人的座位。

惟喜爱耶和华的律法，

昼夜思想，

他必像一棵树栽在溪水旁，

按时候结果子，

叶子也不枯干。凡他所做的尽都顺利。

诗篇 1:1-3

巴克特·辛格弟兄——神的圣徒

他的生平与事工概述

作者：T.E. 科希博士

“若有人服侍我，我父必尊重他。” 约翰福音 12:26

“他虽然死了，却仍说话。” 希伯来书 11:4b

圣徒的送别队伍

2000年9月22日，星期五，海得拉巴市仿佛陷入一片寂静——希伯伦、赫尔蒙住宅区、所有邻近道路以及戈尔孔达十字路口和纳拉亚纳古达公墓之间的主干道（奇卡达帕利路）都挤满了圣徒，人数估计高达二十五万（25万人）。商店和办公室都关门歇业，交通改道。警察和执法人员竭力控制着参加送别队伍的人群，却徒劳无功。从希伯伦到公墓，三公里的路程，送别队伍走了大约三个小时。这场送别队伍堪称海得拉巴有史以来规模最大的福音游行，圣徒们手捧圣经和经文横幅，泪流满面地缓缓前行，歌唱赞美上帝。这真是为基督和祂钉十字架的见证！ 这并非一场寻常的葬礼，而是一场荣耀基督的凯旋游行，以此纪念祂谦卑的仆人，他忠心服侍了祂近七十年。

仿佛主甚至藉着祂挚爱仆人的离世成就了如此丰盛的事。前所未有的圣徒大军涌上街头，一路传扬福音，震撼全城，主的荣耀和荣耀也因此大大彰显。场面庄严而荣耀。人们渴望最后瞻仰巴赫特·辛格弟兄的遗容，他们爬上树木、阳台，以及奇卡达帕利路沿线三公里长的建筑和房屋的屋顶。海得拉巴从未见过如此景象，或许以后也不会再有。即使在教会历史上，如此规模的葬礼也极为罕见。在他蒙主恩召前后，自然界发生的种种奇特景象提醒我们，他是神差遣来造就教会、荣耀祂永恒名号的人。 例如，就在他于9月17日星期日早上6点05分安息主怀前几个小时，海得拉巴及其周边地区发生了地震，并伴有持续不断的异常雷鸣闪电。灯光熄灭，黑暗笼罩了整个地区一段时间。随后，在9月22日星期五，就在他葬礼开始前，大约上午11点30分，灵柩从希伯伦被抬出，当时阳光灿烂，一道彩虹短暂地环绕着太阳。彩虹消失后，一个闪闪发光的光环，看起来像一顶“皇冠”，出现在太阳周围。接着，当送葬队伍前往墓地时，成群的鸽子突然飞过希伯伦上空。

来自印度各地乃至世界各地的人们前来，向他们的精神导师和上帝的圣人——巴赫特·辛格弟兄致以最后的敬意和缅怀。 来自不同教派、语言、部落和肤色的圣徒们聚集在一起，悲痛欲绝，赞美上帝，感谢祂赐予世人对这位神仆的纪念。他确实是上帝赐予全球耶稣基督教会的礼物。他蒙主恩召的消息迅速传开，从9月17日星期日到9月22日星期五，超过60万人前来向他致以最后的敬意。他的离世标志着一个时代的结束。未来的教会史学家或许会将这段时期称为巴赫特·辛格弟兄的时代。

ਉਹ ਮਸੀਹ ਲਈ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇਸ ਸਧਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਪਿਆਰ, ਹੰਝੂ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਇੰਨੀ ਬਰਸਾਤ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਲਗਭਗ 70 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਸੇਵਕਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ? ਇਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਾਏ ਗਏ ਇਸ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਨਮਾਨ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਸੱਤ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ:

1) ਉਹ ਕਣਕ ਦਾ ਇੱਕ ਦਾਣਾ ਸੀ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਅਤੇ ਮਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।

2) ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ-ਕਦਮਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਿਆ।

3) ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ।

4) ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ।

5) ਉਸਨੇ ਦੌੜ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।

6) ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੇਵਕਾਈ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।

7) ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਉਦਾਹਰਣ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।

ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰਸੂਲ ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ 12:24-26 ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਣਕ ਦਾ ਦਾਣਾ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਗੁਆ ਦੇਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਬਚਾਏਗਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ; ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉੱਥੇ ਮੇਰਾ ਸੇਵਕ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ: ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਉਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇਗਾ।" ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 20:24 ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਫ਼ਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੇਵਕਾਈ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਲਈ।"

ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਰੋਲ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ, ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਚਰਚ ਪਲਾਂਟਰ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਚਰਚਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਅਫ਼ਸੀਆਂ 4:11 ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਪੰਜ ਤੋਹਫ਼ੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਨ। "ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਰਸੂਲ ਦਿੱਤੇ; ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਬੀ; ਅਤੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਚਾਰਕ; ਅਤੇ ਕੁਝ ਪਾਦਰੀ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ।" ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵੱਲ ਮੋੜਨ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸੰਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸਨ। ਰਸੂਲ ਪੌਲੁਸ ਵਾਂਗ ਉਹ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਲੜਾਈ ਲੜੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।" II ਤਿਮੋਥਿਉਸ 4:7

Il a vécu pour le Christ

Pourquoi un tel déferlement d'amour, de larmes et d'honneur pour cet homme de Dieu simple, qui a commencé son ministère comme prédicateur itinérant inconnu il y a environ 70 ans dans l'Inde coloniale ? Il y a de nombreuses raisons, mais permettez-moi d'en citer au moins sept qui expliquent cet honneur sans précédent que Dieu lui a accordé :

1) Il était comme un grain de blé qui a accepté de tomber en terre et de mourir.

2) Il a suivi les pas de son Maître.

3) Il a aimé le Seigneur plus que sa propre vie.

4) Il n'a pas tenu pour précieux sa vie.

5) Il a achevé sa course dans la joie.

6) Il a accompli le ministère qu'il avait reçu du Seigneur.

7) Il a manifesté la grâce de Dieu par sa vie et son exemple.

Sa vie et son ministère ont imité la vie et le ministère du Seigneur Jésus-Christ ainsi que ceux de l'apôtre Paul. Jean 12:24-26 dit : « En vérité, en vérité, je vous le dis, si le grain de blé qui est tombé en terre ne meurt, il reste seul ; mais s’il meurt, il porte beaucoup de fruit. Celui qui aime sa vie la perdra, et celui qui hait sa vie en ce monde la conservera pour la vie éternelle. Si quelqu’un me sert, qu’il me suive ; et là où je suis, là aussi sera mon serviteur. Si quelqu’un me sert, mon Père l’honorera. » Actes 20:24 dit : « Mais je ne tiens pas à ma vie, je ne la tiens pas pour chère, pourvu que j’achève ma course avec joie, et le ministère que j’ai reçu du Seigneur Jésus, d’annoncer l’Évangile de la grâce de Dieu. »

Frère Bakht Singh était le père spirituel de dizaines de milliers de personnes en Asie, ainsi qu’un modèle spirituel et une source d’inspiration pour les croyants du monde entier. Il était le plus grand évangéliste, prédicateur de réveil et fondateur d’églises autochtones en Inde, et il a fondé des églises basées sur les principes du Nouveau Testament. À bien des égards, les cinq dons mentionnés en Éphésiens 4:11 étaient manifestes en lui. « Et il a donné les uns comme apôtres, les autres comme prophètes, les autres comme évangélistes, les autres comme pasteurs et docteurs. » Aucun autre saint de Dieu n'a été utilisé avec autant de puissance que cet homme de Dieu pour amener tant de personnes à la justice en Inde. Aucun autre homme de Dieu n'a eu un impact spirituel aussi profond sur sa génération que frère Bakht Singh. Comme tout homme, il avait ses faiblesses et ses défauts, mais sa force spirituelle surpassait de loin ses faiblesses humaines. À l'instar de l'apôtre Paul, il pouvait dire : « J'ai combattu le bon combat, j'ai achevé la course, j'ai gardé la foi. » (2 Timothée 4:7)

他为基督而活

这位平凡的上帝仆人，约七十年前在殖民时期的印度，以默默无闻的巡回传道人的身份开始了他的事奉。为何人们对他如此倾注爱、泪水和敬仰？原因有很多，但至少有七点可以解释上帝赐予他的这份前所未有的荣耀：

1) 他如同麦子，甘愿落入土中死去。

2) 他追随主的脚步。

3) 他爱主胜过爱自己的生命。

4) 他不以自己的生命为宝贵。

5) 他欢欢喜喜地跑完了人生的路程。

6) 他完成了从主那里领受的使命。

7) 他用自己的生命和榜样彰显了上帝的恩典。

他的生平和事工如同主耶稣基督和使徒保罗的生平和事工一样，令人敬仰。 约翰福音12:24-26说：“我实实在在地告诉你们，一粒麦子不落在地里死了，仍旧是一粒；若是死了，就结出许多子粒来。爱惜自己生命的，必丧掉生命；在这世上恨恶自己生命的，必保全生命到永生。若有人服侍我，就当跟从我；我在哪里，服侍我的人也要在那里；若有人服侍我，我父必尊重他。”使徒行传20:24说：“然而，我并不以性命为念，也不看为宝贵，只要行完我的路程，成就我从主耶稣所领受的职分，证明神恩惠的福音。”

巴克特·辛格弟兄是亚洲数万信徒的属灵父亲，也是世界各地信徒的属灵榜样和精神导师。 他是印度首屈一指的福音布道家、复兴布道家和本土教会植堂者，他所建立的教会都基于新约的原则。在许多方面，以弗所书4章11节提到的五种恩赐在他身上都得到了彰显。“他所赐的有使徒，有先知，有传福音的，有牧师和教师。”在印度，没有哪位圣徒比这位神人更被神使用，带领许多人归向义。也没有哪位神人比巴克特·辛格弟兄更能深刻地影响他那一代人的属灵生命。作为一个人，他也有缺点和弱点，但他属灵的力量远远胜过他的人性软弱。就像使徒保罗一样，他可以这样说：“那美好的仗我已经打过了，当跑的路我已经跑尽了，所信的道我已经守住了。”（提摩太后书4章7节）

ਰੱਬ ਦਾ ਸੱਦਾ

ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ ਪੰਜਾਬ (ਜੋ ਕਿ ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਇੰਗਲੈਂਡ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਨੇ 1929 ਵਿੱਚ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਚਮਤਕਾਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1933 ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਗਵਾਹ ਬਣਨ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੱਦਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸ਼ਰਤਾਂ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ:

1. ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਾ ਹੋਵੋ - ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰ ਸੇਵਾ ਕਰੋ।

2. ਆਪਣੀ ਯੋਜਨਾ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦਿਓ ਅਤੇ ਹਰ ਕਦਮ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦਿਓ।

3. ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ। ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਮੰਗੋ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਾਂਗਾ।

ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ। ਉਸਨੇ ਉਸ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਰਾਹੀਂ ਉਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇਗਾ। ਅਣਵੰਡੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸੱਦੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਪਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ, ਪਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਕਰਾਚੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਘੁੰਮਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮਾਰਟਿਨਪੁਰ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ) ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹੋਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤੀ ਲਿਆਂਦੀ। 1937 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿਆਲਕੋਟ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁਲਾਰੇ ਸਨ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰੈਸਬੀਟੇਰੀਅਨ ਚਰਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਪਰਦਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਲੂਕਾ 24:5 ਤੋਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ "ਤੁਸੀਂ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੇ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਭਾਲਦੇ ਹੋ?" ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੇ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ, ਪਾਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਦਿੱਤੀ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਚਰਚ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਡਾ. ਜੇ. ਐਡਵਿਨ ਓਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, "ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਮਹਾਨ ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਫਿੰਨੀ ਵਾਂਗ ਹੁਨਰਮੰਦ ਅਤੇ ਮੂਡੀ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧੇ। ਉਹ ਕੈਂਪਬੈਲ ਮੋਰਗਨ ਜਾਂ ਗ੍ਰਾਹਮ ਸਕ੍ਰੋਗੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਬਾਈਬਲ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।"

ਜਲਦੀ ਹੀ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਈਸਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਨਾਮ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਾਧਾਰਨ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਰਸਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ਲੈਟਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਗੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਨ। ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ 400 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੱਦੇ ਮਿਲੇ। 1938 ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਦਰਾਸ ਗਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੇਰਲਾ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਮਸੀਹ ਵੱਲ ਮੁੜੇ। ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਡੇਵ ਹੰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਮਦਰਾਸ ਦੇ ਚਰਚਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। . . . ਭੀੜ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਸ ਰੱਬ ਦੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ 12,000 ਦੇ ਕਰੀਬ। ਜਦੋਂ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰ ਠੀਕ ਹੋ ਗਏ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬੋਲ਼ੇ ਅਤੇ ਗੂੰਗੇ ਵੀ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ।"

L'Appel de Dieu

Frère Bakht Singh est né de parents hindous au Pendjab (aujourd'hui au Pakistan). Il a été élevé dans la foi sikh. Après avoir obtenu son diplôme de l'Université du Pendjab, il est parti en Angleterre pour étudier le génie agricole. C'est en 1929, alors qu'il se trouvait en Occident, que Bakht Singh a miraculeusement accepté le Christ. En 1933, après ses études, il est retourné dans l'Inde coloniale avec un appel clair de Dieu à témoigner du Christ auprès de son peuple. Le Seigneur l'a accepté pour son ministère à trois conditions :

1. Ne pas adhérer à une organisation ; servir tous sans distinction.

2. Ne pas élaborer de plan personnel. Laisser Dieu te guider et te conduire à chaque étape.

3. Ne révéler tes besoins à personne. Me les demander seulement, et je pourvoirai à tes besoins.

Frère Bakht Singh a accepté. Il a décidé de faire confiance à Dieu et de le guider par la prière seule pour accomplir sa mission. Cherchant à obéir à l'appel de Dieu dans différentes régions de l'Inde non divisée, il a traversé de nombreuses épreuves, mais Dieu l'a soutenu en toutes circonstances. Après avoir œuvré comme évangéliste itinérant pendant quelques années à Karachi et dans d'autres régions du Pendjab, Dieu a suscité par son intermédiaire un puissant réveil à Martinpur (aujourd'hui au Pakistan) et dans d'autres localités du Pendjab. En 1937, il a pris la parole lors de la Convention de Sialkot, organisée principalement par l'Église presbytérienne et d'autres grandes confessions. Il a prêché à partir de Luc 24:5 : « Pourquoi cherchez-vous parmi les morts celui qui est vivant ? » Sa prédication a électrisé les participants et les organisateurs, clercs et laïcs confondus. Selon le Dr J. Edwin Orr, historien de l'Église britannique : « Frère Bakht Singh est l'équivalent indien des plus grands évangélistes occidentaux, aussi habile que Finney et aussi direct que Moody. C'est un enseignant biblique de premier ordre, du calibre de Campbell Morgan ou Graham Scroggie. »

 Rapidement, Bakht Singh devint une figure emblématique parmi les chrétiens protestants de toute l'Inde. La nouvelle de sa vie et de son ministère extraordinaires se répandit à travers le monde grâce aux revues et bulletins missionnaires. Il était alors l'un des jeunes évangélistes les plus recherchés d'Inde. En un seul mois, il reçut plus de 400 invitations de tout le pays. En 1938, il se rendit à Madras, puis au Kerala et dans d'autres régions du sud de l'Inde. Des dizaines de milliers de personnes se convertirent au christianisme. Selon Dave Hunt, auteur et écrivain : « L'arrivée de Bakht Singh bouleversa les églises de Madras… Des foules se rassemblaient en plein air, jusqu'à 12 000 personnes à une occasion, pour écouter cet homme de Dieu. De nombreux malades graves furent guéris lorsque Bakht Singh pria pour eux ; même des sourds et des muets commencèrent à entendre et à parler. »

神的呼召

巴克特·辛格弟兄出生于旁遮普邦（现属巴基斯坦），父母是印度教徒。他从小接受锡克教的熏陶。从旁遮普大学毕业后，他前往英国攻读农业工程。1929年，在西方，巴克特·辛格奇迹般地接受了基督。1933年，完成学业后，他回到殖民地时期的印度，蒙神清晰的呼召，要在印度同胞中为基督作见证。主接纳他从事事工，但提出了三个条件：

1. 不加入任何组织——平等地服侍所有人。

2. 不要自行制定计划。让我引导你，带领你走好每一步。

3. 不要向任何人透露你的需要。只向我祈求，我必供应你的需要。

巴克特·辛格弟兄同意了。他决心单单祷告，信靠神，让神引导他完成这项使命。 为了回应上帝的呼召，他在当时尚未分裂的印度各地经历了许多考验和磨难，但上帝始终扶持他。在卡拉奇和旁遮普邦其他地区做了几年巡回布道家之后，上帝藉着他在马丁普尔（现属巴基斯坦）和旁遮普邦其他地区带来了一场伟大的复兴。1937年，他在锡亚尔科特大会上发表演讲，该大会主要由长老会和其他主要教派组织。他以路加福音24章5节“为什么在死人中寻找活人呢？”为题进行讲道。他的讲道令与会者和组织者，包括神职人员和平信徒，都深受鼓舞。正如英国教会历史学家J·埃德温·奥尔博士所说：“巴赫特·辛格弟兄是印度版的西方伟大布道家，他像芬尼一样技艺精湛，像穆迪一样直言不讳。他是一位一流的圣经教师，堪比坎贝尔·摩根或格雷厄姆·斯克罗吉。”

 很快，巴克特·辛格的名字便在印度各地的基督教新教徒中家喻户晓。他的非凡人生和事工通过传教杂志和通讯传遍世界各地。他是当时印度最炙手可热的年轻福音传道者之一。仅一个月内，他就收到了来自印度各地超过400份邀请。1938年，他前往马德拉斯，之后又去了喀拉拉邦和南印度的其他地区。成千上万的人归信了基督。作家戴夫·亨特写道：“巴克特·辛格的到来彻底改变了马德拉斯的教会……人们聚集在露天，有一次甚至多达12000人，聆听这位神仆的讲道。许多重病患者在巴克特·辛格的祷告下痊愈，甚至聋哑人也开始能听能说。”

ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮਦਰਾਸ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਸ਼ਾਮਾਹ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ

ਜਦੋਂ ਵੀ ਚਰਚ - ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਰੀਰ - ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪਤਨ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਚਰਚ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਭਾਂਡਾ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੁਆਰਾ ਮਸੀਹ ਵੱਲ ਮੁੜੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਕੋਸੇ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਕ ਚਰਚਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੇਲੇ ਨਹੀਂ ਬਣ ਰਹੇ ਸਨ ਜਾਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੁਝ ਸਹਿ-ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਲਈ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਣ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।

ਵਰਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਹਿ-ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:42 ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਚਰਚ ਦੇ ਚਾਰ-ਗੁਣਾ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਚਰਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਬਿਨਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਬਚਨ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤੇ। ਚਰਚ ਦੇ ਚਾਰ-ਪੱਖੀ ਉਦੇਸ਼ ਹਨ:

1) ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ 1:22-23)

2) ਮਸੀਹ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ - ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਏਕਤਾ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ 2:14-19)

3) ਉਸਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ 3:9-11)

4) ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ 3:21) ਅਤੇ (ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:42) - "ਅਤੇ ਉਹ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਰੋਟੀ ਤੋੜਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰਹੇ।"

ਪਹਿਲਾ ਚਰਚ 12 ਜੁਲਾਈ, 1941 ਨੂੰ ਮਦਰਾਸ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਸ਼ਾਮਾਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਰਚਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਚਰਚਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

Frère Bakht Singh fonde Jehovah Shammah à Madras

Lorsque l'Église – le Corps du Seigneur Jésus-Christ – traverse une période de déclin spirituel, le Seigneur, qui est la Tête de l'Église, suscite des instruments choisis par Dieu pour raviver sa vitalité spirituelle. Frère Bakht Singh était l'un de ces instruments, choisi par Dieu pour faire ressurgir la gloire de Dieu au sein du Corps du Christ à travers le monde. Bien que beaucoup se soient tournés vers le Christ grâce à sa prédication, les Églises confessionnelles tièdes ne les formaient pas et ne les édifiaient pas spirituellement. Il jeûna, pria et chercha la volonté du Seigneur afin de remédier à la situation, quel qu'en soit le prix. Le Seigneur l'incita alors, ainsi que certains de ses collaborateurs, à passer une nuit entière en prière pour discerner sa volonté concernant le ministère futur.

Après ce temps de jeûne et de prière, le Seigneur les conduisit à fonder une Église locale afin d'accomplir les quatre objectifs de l'Église, conformément aux Actes 2:42. Ces principes peuvent être appliqués dans tous les pays et toutes les cultures sans compromettre la Parole révélée de Dieu. Les quatre objectifs de l'Église sont les suivants :

1) Manifester la plénitude du Christ (Éphésiens 1:22-23)

2) Manifester l'unité du Christ – l'unité de tous les croyants (Éphésiens 2:14-19)

3) Manifester sa sagesse (Éphésiens 3:9-11)

4) Manifester sa gloire (Éphésiens 3:21 et Actes 2:42) : « Ils persévéraient dans l'enseignement des apôtres, dans la communion fraternelle, dans la fraction du pain et dans les prières. »

La première Église, appelée Jéhovah Shammah, fut fondée à Madras, dans le Tamil Nadu, le 12 juillet 1941. Le Seigneur a ensuite suscité la multiplication de ces Églises dans l'Andhra Pradesh et d'autres régions d'Inde, au Pakistan, au Sri Lanka, en Australie et dans d'autres parties du monde. Elles se comptent aujourd'hui par milliers. Frère Bakht Singh peut être considéré comme le père des Églises autochtones d'Inde et d'ailleurs.

巴克特·辛格弟兄在马德拉斯建立耶和华沙玛教会

每当教会——主耶稣基督的身体——经历属灵衰落时，作为教会元首的主就会兴起祂所拣选的器皿，使教会重获属灵活力。巴克特·辛格弟兄就是这样一位蒙神拣选的器皿，祂要将神的荣耀带回普世基督的身体。尽管许多人因他的讲道归向基督，但那些不冷不热的宗派教会却没有对他们进行门徒训练或属灵造就。他禁食祷告，寻求主的旨意，不惜一切代价遵行主的旨意，以解决这一问题。之后，主带领他和一些同工彻夜祷告，寻求主对未来事工的旨意。

经过一段时间的禁食祷告，主带领他和他的同工建立了一间地方教会，以完成使徒行传2章42节所记载的教会的四重使命。 这些原则适用于任何国家、任何文化，且不会违背上帝启示的圣言。教会的四重宗旨是：

1) 彰显基督的丰盛（以弗所书 1:22-23）

2) 彰显基督的合一——所有信徒的合一（以弗所书 2:14-19）

3) 彰显祂的智慧（以弗所书 3:9-11）

4) 彰显祂的荣耀（以弗所书 3:21 和使徒行传 2:42）——“他们都恒心遵守使徒的教训，彼此交接，擘饼，祈祷。”

 第一间教会于1941年7月12日在泰米尔纳德邦的马德拉斯成立，名为耶和华沙玛教会。此后，主开始在安得拉邦、印度其他地区、巴基斯坦、斯里兰卡、澳大利亚以及世界其他地区建立教会，如今教会已达数千间。巴赫特·辛格弟兄堪称印度及海外本土教会之父。

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਮਦਰਾਸ ਤੋਂ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਤਬਦੀਲ

ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਸਹਿਕਰਮੀ 25 ਸਤੰਬਰ, 1950 ਨੂੰ ਏਲਿਮ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਚਲੇ ਗਏ। 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਸਥਾਨਕ ਚਰਚ ਸੇਵਕਾਈ ਲਈ ਨਵੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਹੇਬਰੋਨ ਕਿਹਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਕੰਮ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਵਧਿਆ। 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਸਥਾਨਕ ਚਰਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੇ ਸਥਾਨਕ ਚਰਚ ਸਨ। ਇਹ ਚਰਚ ਚਰਚ ਦੇ ਚਾਰ-ਗੁਣਾ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗੁਣਾਤਮਕ ਅਤੇ ਮਾਤਰਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧੇ।

Le centre de son ministère se déplace de Madras à Hyderabad

Le 25 septembre 1950, frère Bakht Singh et certains de ses collaborateurs s'installèrent à Elim, à Hyderabad. Au milieu des années 1950, le Seigneur pourvoya à de nouveaux locaux pour accueillir le ministère de l'Église locale et extralocale. Il nomma ce nouveau lieu Hébron. L'œuvre du Seigneur grandit et se multiplia. Des années 1950 aux années 1970, les Églises locales fondées par frère Bakht Singh et ses collaborateurs furent les Églises locales à la croissance la plus rapide d'Inde. Ces Églises se développèrent tant qualitativement que quantitativement, s'efforçant de manifester les quatre objectifs de l'Église.

他的服事中心从马德拉斯迁至海得拉巴

1950年9月25日，巴克特·辛格弟兄和他的几位同工迁居海得拉巴的以琳。20世纪50年代中期，主为他们预备了新的场所，用于开展本地及周边地区的教会事工。他将这新地方命名为希伯伦。主的事工不断发展壮大。从20世纪50年代到70年代，巴克特·辛格弟兄和他的同工所建立的本地教会是印度发展最快的教会。这些教会无论在质还是量上都取得了长足的进步，努力彰显教会的四重使命。

ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ

ਸਾਲ 1946 ਵਿੱਚ ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਯੂਰਪ, ਯੂਕੇ, ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਲਈ ਭਾਰਤ ਛੱਡ ਗਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਟੋਰਾਂਟੋ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰ ਵਰਸਿਟੀ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਮਿਸ਼ਨ ਕਾਨਫਰੰਸ (ਹੁਣ ਅਰਬਾਨਾ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਲੈਨਰੀ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਨ। ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਮ ਐਲੀਅਟ ਵੀ ਸੀ ਜੋ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਸਾਥੀ ਅਮਰੀਕੀ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕਵਾਡੋਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਏਸ਼ੀਆ, ਅਫਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਗਿਆ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ। ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗਰਮਜੋਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਚਰਚਾਂ ਅਤੇ ਈਸਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ ਦਾ ਸਾਹ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭਗਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਸੀ ਪਰ ਇਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੇਵਕਾਈ ਰਾਹੀਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:42 ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ ਕਈ ਅਸੈਂਬਲੀਆਂ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਿਡਨੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ 1950 ਅਤੇ 60 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

1969-70 ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਇੰਕ. ਦੇ ਡਾ. ਬੌਬ ਫਿਨਲੇ ਨੇ ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਮਿਸ਼ਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਈਸਾਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਚਰਚ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਪਰਦਾਵਾਂ ਦੇ ਚਰਚਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਆਪਕ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਕੀਤੀ। 1969 ਅਤੇ 1970 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫੇਰੀ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੈਰਾਕਿਊਜ਼, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:42 ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਚਰਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। 1970 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਸੈਂਬਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ। 1974 ਵਿੱਚ, ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਦੇ ਲੁਸਾਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ 'ਤੇ ਲੌਸਾਨੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫੇਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਯੂਰਪ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਫੇਰੀ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਸਿਰਾਕਿਊਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ 18-22 ਅਕਤੂਬਰ, 1974 ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ 1983 ਤੱਕ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਥੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 1993 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਯੂਕੇ ਅਤੇ ਯੂਰਪ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਭਰਾ ਈ. ਵਰਬੋਰਨ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ। ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਰਾ ਵਰਬੋਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ 1977 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਸਰਸੇਲਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਯੂਰਪ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ।

Ministère à l'étranger

En 1946, frère Bakht Singh quitta l'Inde pour exercer son ministère en Europe, au Royaume-Uni, aux États-Unis et au Canada. Le Seigneur l'utilisa puissamment partout où il allait, notamment lors de la conférence missionnaire interuniversitaire étudiante (aujourd'hui connue sous le nom de Convention d'Urbana) à Toronto, au Canada, où il était l'un des orateurs pléniers. Parmi les participants à cette conférence se trouvait Jim Elliott, qui fut martyrisé en Équateur dans les années 1950 avec quatre de ses compagnons missionnaires américains. Dans les années 1950, frère Bakht Singh exerça son ministère en Australie, dans diverses régions d'Asie, en Afrique et aux États-Unis. Partout où il allait, le Seigneur se servait de lui pour répandre sa grâce. Il était véritablement un souffle d'air frais au milieu d'églises tièdes et de chrétiens qui, bien qu'affichant une piété de façade, en reniaient la puissance.

En Australie, par son ministère, le Seigneur incita certains croyants à se rassembler, conformément aux Actes 2:42. Il existe aujourd'hui plusieurs Assemblées, notamment dans la région de Sydney, qui continuent de se réunir grâce au ministère du frère Bakht Singh dans les années 1950 et 1960.

En 1969-1970, le Dr Bob Finley, de l'association International Students Inc., invita le frère Bakht Singh à prendre la parole à l'Institut des missions autochtones, qui se tenait à Washington, D.C. L'objectif principal de cet institut était de transmettre aux étudiants et chercheurs chrétiens internationaux de retour de l'étranger la vision de l'Église du Nouveau Testament, fondée sur les principes que le frère Bakht Singh avait déjà mis en pratique. Durant ces années, il voyagea également beaucoup aux États-Unis et au Canada, où il exerça son ministère dans des Églises de différentes confessions. En 1969 et 1970, lors de ses visites aux États-Unis, il séjourna avec nous à Syracuse, dans l'État de New York, et nous encouragea à fonder une Église locale selon les Actes 2:42. En 1970, le Seigneur nous incita à fonder l'Assemblée internationale, qui existe encore aujourd'hui. En 1974, suite à sa participation au Congrès de Lausanne sur l'Évangélisation Mondiale en Suisse, frère Bakht Singh visita diverses régions d'Europe, le Royaume-Uni et les États-Unis. Lors de ce voyage, il me conseilla d'organiser une Sainte Convocation à Syracuse, dans l'État de New York. Le Seigneur nous conduisit à tenir la première Sainte Convocation du 18 au 22 octobre 1974. Le Seigneur la bénit abondamment, pour le bénéfice de tous les participants. Il nous permit de poursuivre ces Convocations jusqu'en 1983. Frère Bakht Singh et ses collaborateurs les plus expérimentés y assistèrent chaque année. Nous interrompîmes les Saintes Convocations pendant quelques années, puis les reprîmes en 1993.

Sur le chemin du retour des États-Unis, frère Bakht Singh avait coutume de visiter le Royaume-Uni et l'Europe, en particulier la France et le Moyen-Orient. Il partagea avec frère E. Verborne et ses collaborateurs en France l'importance des Saintes Convocations pour l'édification du Corps du Christ. Après de nombreuses prières, frère Verborne et ses frères saints furent poussés par le Seigneur à organiser une Sainte Convocation à Sarcelles, en France, en 1977. Le Seigneur se servit de ces Saintes Convocations pour édifier les croyants dispersés dans diverses régions d'Europe, du Moyen-Orient et d'ailleurs.

海外事工

1946年，巴克特·辛格弟兄离开印度，前往欧洲、英国、美国和加拿大传道。主在各地都大大使用他，尤其是在加拿大多伦多举行的校际学生宣教大会（现称厄巴纳大会）上，他是大会的主讲嘉宾之一。参加大会的还有吉姆·艾略特，他与四位美国同工于20世纪50年代在厄瓜多尔殉道。20世纪50年代，巴克特·辛格弟兄在澳大利亚、亚洲各地、非洲和美国传道。无论他走到哪里，主都使用他散发祂的馨香。在那些不冷不热的教会和徒有敬虔外表却背弃敬虔实实的基督徒中间，他犹如一股清流。

在澳大利亚，主藉着他的事工感动一些信徒，使他们按照使徒行传2章42节的教导聚集在一起。 如今，尤其是在悉尼地区，仍有几间教会聚会，这都得益于巴克特·辛格弟兄在20世纪50年代和60年代的服事。

1969-70年，国际学生协会的鲍勃·芬利博士邀请巴克特·辛格弟兄在华盛顿特区举办的原住民宣教学院演讲。该学院的主要目的是让返乡的基督徒国际学生和学者了解基于新约原则的新约教会的异象，而巴克特·辛格弟兄正是实践了这些原则。在那几年里，他也广泛游历美国和加拿大各地，在不同的教派教会服事。1969年和1970年，他访问美国期间，也曾在纽约州锡拉丘兹与我们相聚，并鼓励我们根据使徒行传2章42节建立一间地方教会。1970年，主感动我们建立了国际大会，这个大会至今仍在继续。 1974年，巴克特·辛格弟兄在瑞士洛桑参加完洛桑世界福音大会后，访问了欧洲各地、英国和美国。访问期间，他建议我在纽约州锡拉丘兹举行一次圣会。主带领我们于1974年10月18日至22日举行了第一次圣会。主赐福给所有与会者，使他们蒙福。主使我们能够持续举办圣会，直到1983年。巴克特·辛格弟兄和他的资深同工们年复一年地参加这些圣会。我们曾中断圣会几年，直到1993年才重新开始。

巴克特·辛格弟兄从美国返回的途中，经常访问英国和欧洲，特别是法国和中东地区。巴克特·辛格弟兄与E·弗伯恩弟兄及其在法国的同工们分享了举行圣会对于建立基督身体的重要性。 经过多次祷告，维尔伯恩弟兄和他的圣徒同伴们蒙主感召，于 1977 年在法国萨尔塞勒举行了一次圣会。主利用这些圣会造就了来自欧洲各地、中东和其他地方的分散信徒。

ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਾਜ਼

ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਭਰਾ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਭੇਤ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ। ਉਸਨੇ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਚਰਚ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਿਲੱਖਣ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦਿਓ।

1) ਜੀਵਤ ਪਰਮਾਤਮਾ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਪੂਰੀ ਨਿਰਭਰਤਾ।

2) ਉਸਨੇ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਈਬਲ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਬਚਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸੂਝ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਉਸਦੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਏਡ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰੌਬਰਟ ਫਿਨਲੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਆਦਮੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲੋਂ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਇਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਦਮੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਖ਼ਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੱਚੇ ਜਾਪਦੇ ਹਨ।" 1965 ਵਿੱਚ ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਫੇਰੀ ਦੌਰਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਅਧਿਆਪਕ ਡਾ. ਮਾਰਟਿਨ ਲੋਇਡ-ਜੋਨਸ ਅਤੇ ਕੇਸਵਿਕ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦੇ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਰੈਵਰੈਂਡ ਕੀਥ ਸੈਮੂਅਲ, ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਮੈਂ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਕਈ ਘੰਟੇ ਬਿਤਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ। ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਜਵਾਬਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮਾਰਟਿਨ ਲੋਇਡ-ਜੋਨਸ ਨੇ ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਬਾਰੇ ਇੰਨੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਮਨਨ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਕੇ ਬਾਈਬਲ ਪੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕੀਤਾ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚੋਂ ਅਦਭੁਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ।

3) ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕੀਤੀ।

4) ਉਸਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਜਨੂੰਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਹਮਦਰਦੀ ਸੀ।

 5) ਉਸਨੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਤਾਂ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।

6) ਉਸਨੇ ਪਿਆਰ ਦਾਵਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਕੇ ਸੰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।

7) ਉਸਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਯੋਗਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਸੀ। ਪਹਿਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਦਸੰਬਰ 1941 ਵਿੱਚ ਮਦਰਾਸ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਸ਼ਾਮਾਹ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ 19 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨੌਰਮਨ ਗਰਬ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵ ਈਵੈਂਜਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਕਰੂਸੇਡ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਨ, ਨੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੇਰੀ ਬਾਰੇ ਇਹ ਕਿਹਾ: "ਸਾਡੇ ਪੱਛਮੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਕੰਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਆਯੋਜਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਹੈ। . . . ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਹਰ ਸਾਲ ਇਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਖੁਆਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਬਿਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਪੀਲ ਕੀਤੇ। . . . ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।"

 8) ਸਥਾਨਕ ਚਰਚਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਸਵਦੇਸ਼ੀਕਰਨ। 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨੌਰਮਨ ਗਰਬ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ 'ਵਨਸ ਕੈਚਡ, ਨੋ ਏਸਕੇਪ' ਵਿੱਚ ਨੋਟ ਕੀਤਾ, "ਪਰ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚਰਚ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹਨ ਜੋ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਚਰਚ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਚਰਚਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਮਿਸ਼ਨ ਖੇਤਰਾਂ ਵਜੋਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸੀ।"

9) ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਜੀਵਨ। ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਉਸਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ, ਬਲਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬਾਰੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ।

10) ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਜਲੂਸ। ਆਪਣੀਆਂ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਹਿਰ/ਕਸਬੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਜਲੂਸ ਕੱਢੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਲਈ ਉਲਟਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਜਲੂਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਹ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੇ ਤਾਬੂਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਤਾਬੂਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰਚ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।

11) ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਜੀਵਨ। ਭਰਾ ਬਖਤ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਸੰਬੰਧੀ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਆਪਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬਿਤਾਏ। ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਵੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਲਈ ਇੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਹੈ।

Le secret de sa vie spirituelle

Le Seigneur a choisi frère Bakht Singh comme instrument pour enrichir et fortifier la vie spirituelle de nombreuses personnes à travers le monde. Il a prêché le Christ et la vision de l'Église. Nombreux étaient ceux qui l'interrogeaient sur le secret de sa vie spirituelle, car il était exceptionnel à bien des égards. Permettez-moi de vous en révéler quelques aspects.

1) Sa totale confiance en Dieu vivant.

2) Il reconnaissait la Bible comme la Parole de Dieu et encourageait chaque croyant à posséder sa propre Bible et à vivre en parfaite obéissance à la Parole révélée. Sa compréhension profonde de la Parole de Dieu et sa mémoire photographique des Écritures sont légendaires. Selon Robert Finley, président de Christian Aid Mission : « Je n'ai jamais rencontré un homme qui possède une connaissance et une compréhension de la Bible aussi vastes que celles de Bakht Singh. Tous nos prédicateurs et enseignants occidentaux semblent bien modestes face à ce grand homme de Dieu, Bakht Singh d'Inde. » Lors de la visite de frère Bakht Singh en Angleterre en 1965, le Dr Martin Lloyd-Jones, célèbre exégète et professeur de Bible, et le révérend Keith Samuel, l'un des orateurs de la Convention de Keswick, rencontrèrent frère Bakht Singh. J'étais présent à cette rencontre. Ils passèrent plusieurs heures avec frère Bakht Singh, l'interrogeant sur la Parole de Dieu. Les réponses de frère Bakht Singh les surprirent et les déconcertèrent. Martin Lloyd-Jones demanda alors à frère Bakht Singh comment il avait acquis une telle compréhension et une telle connaissance de la Parole de Dieu. Frère Bakht Singh répondit simplement : « En lisant et en méditant la Parole de Dieu à genoux. » Pendant la majeure partie de sa vie, jusqu'à ce que la maladie l'en empêche, il lut la Bible à genoux et la médita pendant des heures. Le Saint-Esprit lui révélait des merveilles tirées de sa Parole.

3) Il cherchait et accomplissait la volonté de Dieu à tout prix.

4) Il avait une passion pour Dieu et une profonde compassion pour les âmes.

 5) Il découvrit et pratiqua le culte biblique et encouragea tous les saints, hommes et femmes, à adorer le Seigneur en esprit et en vérité.

6) Il favorisa la communion fraternelle entre les saints en instituant l'agape.

7) L'une de ses plus grandes contributions fut l'organisation des Saintes Convocations annuelles. La première Sainte Convocation eut lieu à Jehovah Shammah, à Madras, en décembre 1941 et dura 19 jours. Ces Saintes Convocations sont l'une des marques distinctives de l'œuvre et du ministère du frère Bakht Singh. Norman Grubb, alors directeur international de la Croisade pour l'évangélisation mondiale, a déclaré à propos de sa visite à la Sainte Convocation d'Hyderabad : « Pour nous, Occidentaux, l'aspect le plus frappant de l'œuvre menée par le frère Bakht Singh réside dans les Saintes Convocations annuelles d'Hyderabad… Le frère Bakht Singh organise ces Saintes Convocations chaque année, où plusieurs milliers de personnes se rassemblent dans un espace restreint et sont nourries par le Seigneur pendant une semaine, sans aucun appel aux hommes… Voilà un Indien qui met Dieu à l'épreuve. »

8) Intégration des principes du Nouveau Testament dans les Églises locales. Après sa visite à Hyderabad dans les années 1950, Norman Grubb a écrit dans son livre *Once Caught, No Escape* : « De toute mon expérience pastorale, je pense que ces Églises, fondées sur les principes du Nouveau Testament, sont ce qui se rapproche le plus d'une réplique de l'Église primitive et un modèle pour la naissance et la croissance des jeunes Églises dans tous les pays que nous appelions autrefois les champs de mission. »

 9) Une vie de foi. Frère Bakht Singh était un homme de foi. Il a fait confiance au Seigneur pour tous ses besoins tout au long de sa vie. Le Seigneur a honoré sa foi et non seulement a pourvu à ses besoins et à ceux de son ministère, mais l'a aussi puissamment utilisé pour exhorter le peuple de Dieu à faire confiance à Dieu pour leurs besoins.

10) Les processions d'évangélisation témoignant du Christ. Lors de ses campagnes d'évangélisation, partout où il allait, il organisait des processions qui parcouraient les villes et villages, les transformant en lieux de joie pour le Christ. Mais la plus grande de toutes ces processions fut celle qui a suivi son cercueil jusqu'au cimetière, où des centaines de milliers de personnes ont défilé devant et derrière le cercueil en chantant et en louant Dieu. Même après sa mort, son œuvre et son ministère lui survivent.

11) Une vie de prière. Frère Bakht Singh était un homme de prière. Il passait des heures à genoux en communion avec le Seigneur, cherchant sa volonté concernant son œuvre et son ministère. C'est pourquoi le Seigneur l'a honoré et béni au-delà de toute compréhension humaine. C’est l’une des raisons pour lesquelles le Seigneur l’a si puissamment utilisé pour l’édification de son Corps et pour l’extension de son glorieux royaume, tant en Inde qu’à l’étranger.

他属灵生命的秘诀

主拣选巴克特·辛格弟兄作为祂的器皿，丰富并提升了世界各地许多人的属灵生命。他服事基督，传扬教会的异象。许多人向他请教属灵生命的秘诀，因为他在生命中的许多方面都非常独特。让我分享其中几点：

1）他完全倚靠永活的上帝。

2）他接受圣经为上帝的话语，并鼓励每一位信徒都拥有自己的圣经，并完全顺服上帝所启示的话语。他对上帝话语的深刻理解和对经文的过目不忘堪称传奇。基督教援助会主席罗伯特·芬利说：“我从未见过比巴克特·辛格更了解圣经的人。我们所有西方的传道人和教师在这位伟大的神仆——来自印度的巴克特·辛格面前，都如同孩童一般。” 1965年，巴赫特·辛格弟兄访问英国期间，著名圣经讲解家和教师马丁·劳埃德-琼斯博士以及凯斯维克大会的讲员之一基思·塞缪尔牧师与巴赫特·辛格弟兄会面。我当时也在场。他们与巴赫特·辛格弟兄交流了几个小时，并就神的话语向他提问。巴赫特·辛格弟兄的回答令他们既感到挑战又感到惊讶。之后，马丁·劳埃德-琼斯问巴赫特·辛格弟兄，他是如何获得如此深刻的理解和对神话语的认识的。巴赫特·辛格弟兄简单地回答说，他跪着读经并默想神的话语。在他生病之前的大部分时间里，他都跪着读经，并默想数小时。神的圣灵向他启示了神话语中奇妙的真理。

3) 他不惜一切代价寻求并遵行神的旨意。

 4) 他对上帝充满热情，对灵魂充满怜悯。

5) 他发现并实践了合乎圣经的敬拜方式，并鼓励所有圣徒，无论男女，都要用心灵和诚实敬拜主。

6) 他通过设立爱筵来促进圣徒之间的团契。

7) 他最伟大的贡献之一是每年举办的圣会。第一次圣会于1941年12月在马德拉斯的耶和华沙玛举行，持续了19天。这些圣会一直是巴赫特·辛格弟兄事工的标志之一。 世界福音布道会国际主任诺曼·格鲁布（Norman Grubb）在谈到他访问海得拉巴圣会时说：“对我们西方人来说，与巴赫特·辛格弟兄（Brother Bakht Singh）合作中最引人注目的部分，就是每年在海得拉巴举行的圣会……巴赫特·辛格弟兄每年都会举办这些圣会，成千上万的人聚集在一起，在一周的时间里，所有人都得到主的滋养，而没有向任何人发出呼吁……这是一位印度人彰显上帝的作为。”

8）在地方教会中将新约原则本土化。 20世纪50年代访问海得拉巴后，诺曼·格鲁布在他的著作《一旦被捕，无处可逃》中写道：“在我所有的服事经历中，我认为这些以新约圣经为根基的教会，是我所见过的最接近早期教会的教会，也是我们过去常说的宣教禾场上，所有国家年轻教会诞生和发展的典范。”

9）信心的生活。巴赫特·辛格弟兄是一位信心坚定的人。他一生都信靠主，祂供应他一切所需。主垂听了他的信，不仅供应他的一切所需和事工所需，也大大使用他，激励神的子民认识到信靠神的重要性。

10）福音游行，见证基督。在他所到之处，他都会举行福音游行，绕城而行，使整个城市都为基督而沸腾。 但规模最大的福音游行，莫过于护送他灵柩前往墓地的那场。成千上万的人在灵柩前后列队，歌颂赞美上帝。虽然他已离世，但他的事工和服事却与他同在。

11）祷告的生活。巴克特·辛格弟兄是一位祷告的人。他常常跪在地上，与主交通，寻求主对他的事工和服事的旨意。因此，主也赐予他超乎人所能理解的荣耀和祝福。这也是主如此大力使用他，造就祂的身体，并在印度和海外扩展祂荣耀的国度的原因之一。

ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਮੀਰ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਰਾ ਫਰੈੱਡ ਫਲੈਕ, ਭਰਾ ਰੇਮੰਡ ਗੋਲਸਵਰਥੀ, ਭਰਾ ਜੌਨ ਕਾਰਟਰ, ਭਰਾ ਦੋਰੈਰਾਜ, ਭਰਾ ਰਾਜਾਮਨੀ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਰੀ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਵਧਦਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਉਸਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਜੋ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਨਮੂਨੇ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸਥਾਨਕ ਚਰਚਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਦੀਵੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਭਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।

Bien qu'il soit décédé, sa voix continue de résonner. Nous sommes enrichis de l'avoir connu et d'avoir reçu son enseignement. Que l'œuvre que le Seigneur a commencée par l'intermédiaire de son serviteur et de ses premiers collaborateurs, tels que frère Fred Flack, frère Raymond Golsworthy, frère John Carter, frère Dorairaj, frère Rajamani et bien d'autres, non seulement se poursuive, mais se multiplie jusqu'au jour de notre Seigneur Jésus-Christ. Engageons-nous de nouveau à accomplir ses enseignements et sa vision afin que des Églises locales, fondées sur le modèle du Nouveau Testament, soient suscitées partout dans le monde pour l'édification de son Corps et pour sa gloire éternelle.

虽然他已离世，但他的声音依然与我们同在。我们因认识他、受他教导而受益匪浅。主藉着他的仆人及其早期同工，如弗雷德·弗拉克弟兄、雷蒙德·戈尔斯沃西弟兄、约翰·卡特弟兄、多拉伊拉杰弟兄、拉贾马尼弟兄以及其他许多人所开启的事工，不仅会继续下去，而且会不断扩展，直到我们主耶稣基督的日子。让我们重新委身于他，努力践行他的教导和异象，使世界各地都能建立起以新约模式为基础的地方教会，造就他的身体，荣耀他的名。